MEEST RECENTE BLOGS


 

HUTJE MUTJE IN EEN VOGELHUTJE

Deze blog is speciaal voor alle fotografen die vogelhutjes verafschuwen en voor de rest die mijn onzin tekst wil lezen. Ja, ik heb afgelopen week een dagje vogelhut gedaan. Zo’n hut waar je geen moeite hoeft te doen om wat voor je camera te krijgen, zo’n hut waar je een foto kan maken die al honderden keren door anderen zijn gemaakt, zo’n hut waar je alle comfort hebt die je niet in een bezwete camo tent hebt, zo’n hut waar je wel wat voor moet betalen en ja zo’n hut is mij meer dan het geld waard. Oké, van het geld kon ik ook een avondje carnavallen en dan had ik de volgende dag waarschijnlijk gezegd “het was een avond om nóóit te vergeten” of “snel vergeten” of  “ik kan me niks meer herinneren”. Nee, na mijn 26e levensjaar is het verval ingetreden en kan ik me niet voorstellen dat ik zo’n avond nog vol ga houden. Lees verder ……..

 

 

IETS TE VEEL AANDACHT

Wie mij kent, weet dat ik niet graag in de belangstelling sta. Sterker nog, ik vind het verschrikkelijk! Maar ja, als je eenmaal op sociale media zit, dan vraag je er natuurlijk om. Laat ik voorop stellen dat ik sociale media alleen maar gemakkelijk vind/vond om te communiceren. Schrijven doe ik namelijk liever dan praten. Ik ben niet zo’n prater. Alleen bij mensen waar ik mij echt op mijn gemak voel …….. die lul ik dan ook gelijk de oren van de kop. Onlangs kreeg ik een uitnodiging voor het promoten van een prachtig museum/expositie als “influencer”.  Dat zette mij toch aan het denken. Alleen al de combi “influencer en ikke”, werkte enigszins op mijn lachspieren en al helemaal op die van mijn gezinsleden.! Lees verder ……..

 

 

THE “FEEL GOOD” LEVEL

Yeah!! Het is lente! Of eigenlijk zitten we nog in de winter, maar de zon schijnt en de temperaturen zijn aan de (te) hoge kant. Aan het feit dat het gewoon nog kan sneeuwen en vriezen, wil ik even niet denken. Fotografisch gezien helemaal mooi, maar niet voor mijn lichaamsdelen. Ik kan er gewoon niet tegen en heb al onderkoelingsverschijnselen als ik een pak melk uit de koeling bij de plaatselijke supermarkt haal. Zal wel aan m’n roots liggen. Volgens mij hebben alle indo’s het sejuk in dit land. Maar wat heerlijk, eindelijk kleur, leven in de brouwerij en weg met die één tint grijs. Sneeuwklokjes, krokusjes, blauwe heikikker, bosanemonen en kievitsbloemen, etc, etc. En in die volgorde gaan we dit jaar weer alles af en daar heb ik zo’n zin in! Lees verder ……..

 

 

 

“SCHATTEN VAN HET RIJKS”

Enige weken geleden kreeg ik ineens een vriendelijke uitnodiging om samen met een paar bloggers, vloggers en/of influencers een exclusieve preview bij te wonen van een nieuwe expositie in het Markiezenhof te Bergen op Zoom genaamd “Lage Landen”. Tjee, wat een eer dat ik met slechts 1.168 volgers op Instagram en 657 vrienden op Facebook (de meesten hiervan zijn reisleiders van exotische oorden die hopen dat ik daar eens kom fotograferen en een fotoreis bij hen boek) gezien wordt als een influencer voor de omgeving Bergen op Zoom. Zelf ben ik totaal niet bezig met wie mij volgt en hoeveel mensen mij interessant vinden. Ik plaats af en toe een fotootje en probeer daarmee mensen te laten zien hoe mooi de natuur in vooral Nederland is, met de bedoeling en de hoop dat we er met z’n allen wat                                                                                                      minder puinhoop van maken. Met af en toe nog een stukje onzin tekst erbij en that’s all.

                                                                                        Lees verder ……..

 

 

KEN JE DEZE NOG, NOG, NOG

Onlangs kreeg ik de vraag (overigens werd deze gesteld door een van de beste portretfotografen die Nederland kent, maar da’s een ander verhaal) of ik nog wel eens foto’s uit laat printen. Nou, nee dus. Ik ben nooit zo goed geweest in het plakken van foto’s met van die irritante hoekjes die na enkele seconden al los lagen inclusief de foto die er eerst nog netjes in hing na een hoop gepruts. Een aantal jaren later gaat dit heel anders, maar juist door dat digitale, laat ik helemaal niets meer afdrukken. Gelukkig zijn er bedrijven zoals www.fotofabriek.nl die mij een verzoekje doen om wat producten te testen. Is mijn trauma van de irritante fotohoekjes definitief verdwenen? Lees verder ……..

 

 

 

 

VOOR ALS ER HELEMAAL NIETS TE FOTOGRAFEREN VALT

Gelukkig is het bovenstaande natuurlijk nooit het geval, maar ik bedoel eigenlijk dat wanneer je net als ik grijs weer aantrekt, en met grijs bedoel ik echt één tint grijs. Dan heb je altijd nog de meest irritante beestje (maar oh zo fotogeniek) om te fotograferen. Springstaartjes heten ze en zo heten ze niet voor niets natuurlijk. Het lijken een soort bolvormige luizen, hebben haartjes op hun achterste en springen om de haverklap weg. Bovendien zijn ze 1 tot 2 mm groot of eigenlijk klein en dus voor de leesbrildragers onder ons: hier houdt de ontkenningsfase echt op. Lees verder ………